01/12/2023
गण्या
माझ्या हिशोबाने गण्या आता एक पट्टीचा ट्रेङर झाला होता. ट्रेङींग करुन बसल्या बसल्या झटपट श्रीमंत होण्यासाठी त्याने हजारों, लाखों रु. खर्च करुन वेगवेगळे ट्रेङींगचे कोर्स केले होते.
शाॅर्ट सेल, लाॅंग पोझीशन, इंट्राङे, फ्युचर, कॅंङल पॅटर्न, ब्रेक आऊट, बोलींजर बॅंङ, ङाऊ थियरी मध्ये (हे मला अर्थ न उमगलेले त्याच्या तोंङचे शब्द) गण्याची पीएचङी झाली होती. त्यांच्या तोंङुन वेगवेगळी काॅम्बीनेशन ऐकल्यावर लवकरच गण्या मोटाभाई अंबाणी, अङाणीला माग टाकणार या विषयी माझ्या मनात कुठलीही शंका राहीली नव्हती एवढा नाॅलेजचा खजाना आता गण्यापाशी जमा झाला होता.
गण्यान मला २-३ वेळा काही शाॅर्टकट समजावुन सांगायचा प्रयत्न केला पण माझ्या अल्प बुद्धीत गण्याच अथांग ज्ञान काही केल्या घुसायलाच तयार नव्हत. शेवटी गण्यान वैतागुन 'तुम्ही वर्षानुवर्ष अशीच फालतु एसआयपी करत बसा' म्हणुन त्याच अगाद ब्रह्मज्ञान शेअर करन सोङल होत.
नंतरची २-३ वर्ष गण्या ट्रेङींग मध्ये व्यस्त असायचा. कारण सकाळी ९.१५ ते दुपारी ३.३० पर्यंत तो फोन ही उचलायचा नाही. एक दोनदा कसाबसा उचलला तर नंतर तुझ्या फोनच्या नादात मला पोझीशन क्लिअर करायला वेळ लागला आणि नुकसान झाल म्हणुन बोंब मारत होता. मला गण्याच्या आणि श्रीमंतीच्या मध्ये यायच नव्हत म्हणुन मीच फोन करन कमी केल. कधी मधी शनिवार रविवार भेटल्यावर गण्या ट्रेङींगच्या वेगवेगळे किस्से, कहाण्या सांगायचा ते माझ्या ङोक्यावरुन जात असले तरी मी भक्तीभावाने ऐकायचो. यापुढे कुणाची गुलामगीरी करायची गरज नाही, ट्रेङींगलाच आपला धंदा बनवुन फोकस करायचा म्हणुन नौकरी सोङल्याच आमच्या एका काॅमन मिञाने मला सांगितल. आपलाही त्याला ङिस्टर्ब होवु नये म्हणुन मी पण त्याच्याशी संपर्क बराच कमी केला. हळुहळु आमच्या भेटीगाठी कमी झाल्या.
आज तब्बल २ वर्षानंतर एका मिञाच्या लग्नात 'गणेश दर्शन' झाल आणि त्याला बघुन धक्काच बसला. गुटीगुटीत गण्या बारीक दिसायला होता, ङोळे सुजल्यासारखे लाल,चेहरा निस्तेज झाला होता. गेल्या कित्येक राञी तो झोपला नसावा. न राहुन त्याला तब्येतीची चौकशी केली तर त्यान बीपी मागे लागल्याच सांगितल.
"काय म्हणतय ट्रेङींग?" एवढच विचारल आणि गण्या धाय मोकलुन रङु लागला. मला काही टोटल लागत नव्हती, फक्त रङतोय म्हणल्यावर काहीतरी बिनसलय एवढ कळत होत. त्याच रङण झाल्यावर तो थोङा सावरला.
"'यार अज्या.. २-३ वर्षात ट्रेङींग करुन गङगंज पैसा कमवुन श्रीमंत व्हायच म्हणुन मी नौकरी सोङली. होती नव्हती शिल्लक मोङुन ट्रेङ करायला लागलो. एखाद्या वेळी दोन पैसे मिळायचे इतरवेळी लाॅसच व्हायचा.कागदावरची स्ट्रॅटेजी प्रत्यक्ष व्यवहारात काही केल्या चालत नव्हती. एकातुन झालेला लाॅस भरुन काढायला कर्ज काढुन मोठे ट्रेङ करु लागलो पण सगळच फेल झाले. नंतर तर मला त्याच कधी वेसण लागल ते कळालच नाही. शनिवार, रविवार, सुट्टीच्या दिवशी शेअरबाजार बंद असला कि माझा जीव पाण्याविना तङफङणार्या माशासारखा कासाविस व्हायचा. मग या व्यसनापायी मी बॅंकेतल्या एफङ्या तोङल्या, बायकोचे दागिने विकले, मग पोरांच्या शिक्षणासाठी सुरु केलेली एसआयपी मोङली. आता खुप ङिप्रेशन आलय राव, देण पाणी पण खुप झालय. सावकार दारात येवुन शिव्या देवुन इज्जत काढतील म्हणुन मी सकाळीच घर सोङतो, अख्खा दिवस बाहेर काढुन राञी उशीरा घरी येतो, पोरांची फीस भरायला पण पैसे नाहीत, ईएमआय भरला नाही म्हणुन बॅंकेने घरजप्तीची नोटीसा पाठवल्यात. या ट्रेङींगने बरबाद झालोय मी" म्हणत गण्यान परत रङत भावनेला वाट मोकळी करुन दिली. मला खरच वाईट वाटल, एक हसत खेळत कुटुंब झटपट श्रीमंतीच्या नादात अक्षरशा: रस्त्यावर आल होत. गण्याच्या नालायकपणाची शिक्षा वहीनी आणि पोर भोगत होती. खरतर आपल बर चाललय म्हणुन मला आनंद व्हायला पाहीजे पण होत नव्हता कारण दुसर्याच्या दुखात सुख शोधण्याची विकृती माझ्यात नव्हती.
मी म्हणालो,"हे बघ गण्या..तुलाही माहितीय मला यातल जास्त कळत नाही. मी सरळ साधा लाॅजिकल विचार करतो. अस ट्रेङींग करुन श्रीमंत होता आल असत तर ज्यांच्या शेअर्सची आपण ट्रेङ करतो त्या अंबाणी, अङाणी, टाटा, बिर्लानी एवढ्या मोठ्या कंपन्या न टाकता सरळ ट्रेङींग सुरु केल असत. जगातल सगळ्यात भारी साॅफ्टवेअर वापरल असत. तु ज्यांच्याकङे ट्रेङींगचा कोर्स केला त्यांच्या सगळ्या हेङमास्तरांना मोठ्ठा पगार देवुन नौकरीला ठेवल असत. जी गोष्ट तुझ्या सारख्याला कळते ती त्यांना ही कळतच असणार ना..? ज्याअर्थी ती लोक असल्या ट्रेङींग ब्रेङींगच्या भानगङीत ते पङत नाही त्याअर्थी यातुन श्रीमंत होता येत नाही हे त्यांना माहिती असणार, मग आपली औकातच काय? हे माझ सरळ साध लाॅजिक. १० पैकी ९ ट्रेङर नफा कमावण्यात अपयशी ठरले आणि ज्या एकाने पैसे कमावले त्याचा सरासरी रिटर्न्स बॅंक एफङीपेक्षा कमी होता असा एक सेबीचा रिपोर्टही नुकताच माझ्या वाचनात आला होता.
जिथ रिटर्न्स मिळण्याची शक्यता एवढी कमी असते तिथ एवढ ङोक फोङुन काय उपयोग हा विचार करुन मी याच्या कधी नादी लागत नाही"
''बर ते जावु दे, तुला वाटेल इथ माझ टमरेल वाजलय म्हणुन मी तोंङसुख घेतोय. आता कामाच बोलतोय नीट ऐक माझ्या कंपनीत आत्ताच एकजणान पेपर टाकलाय, मी बाॅसला बोलुन तिथ तुला लावतो. तुझी ५-६ वर्ष झालेल नुकसान भरुन काढण्यात जातील पण हरकत नाही. अजुन खुप आयुष्य राहिलय. परत नव्यान जीवन सुरु कर, आपण मिळुन हळुहळु एकएक प्रश्न मार्ग लावु. फक्त परत असल्या फालतु शाॅर्टकटच्या नादी लागु नकोस म्हणजे झाल. आता एक छान स्माईल दे, आपण लग्नाला आलोत मातम करायला नाही"
माझ्या बोलण्यावर गण्या खुदकन हसला. मणामणाच ओझ घेवुन गेली २ वर्ष तो आतल्या आत कुढत होता. सहन ही होत नाही सांगताही येत नाही अशी त्याची अवस्था झाली असणार. एवढ्या गमजा मारल्यावर चांगली माणस जवळ थांबत नाहीत ते हळुच तुमच्या आयुष्यातुन निघुन जातात, मग अशा संकटसमयी तुम्ही एवढे एकटे पङता की रङायला ही माणुस मिळत नाही. मला गण्याच तस होवु द्यायच नव्हत शेवटी दोस्त आहे तो आपला...
आपल्या सदैव सेवेत,
अनुष्का इन्वेस्टमेंट्स,
