Biuro Usług Księgowych i Doradztwa

14/04/2022

21/03/2022

Sejm uchwalił 9 lutego 2022 r. nowelizację ustawy KSH, do której dodano zmiany z zakresu tzw „Polskiego Ładu”. Dlaczego w nowelizacji KSH ? Tego nie wiadomo.
Przyjęte poprawki dotyczą m.in. wprowadzenia definicji podstawy wyliczania składki zdrowotnej dla przedsiębiorców i uwzględnienia tzw. różnic remanentowych.
Nowelizacje dotyczące Polskiego Ładu zakładają, że roczną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób prowadzących działalność pozarolniczą stanowi dochód z działalności gospodarczej ustalony za rok podatkowy jako różnica między osiągniętymi przychodami, z wyłączeniem przychodów niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a poniesionymi kosztami uzyskania tych przychodów, pomniejszony o kwotę opłaconych w tym roku składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Do podstawy składki zdrowotnej nie zalicza się także uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej.
Następna z poprawek przewiduje, że przy ustalaniu przez przedsiębiorców dochodu dla celów składki zdrowotnej będą uwzględniane tzw. różnice remanentowe
Zatem przedsiębiorcy nie zapłacą składki zdrowotnej od wartości towaru i produkcji w toku, który wykazali na dzień 31.12.2021 (w cenie sprzedaży na dodatek).
Ponadto, dochód do obliczenia składki nie będzie powiększany o odpisy amortyzacyjne zaliczone do kosztów uzyskania przychodów do dnia 31.12.2021 roku.
Oznacza to, że podstawa składki zdrowotnej w dalszym ciągu będzie powiększana o przychód ze sprzedaży składnika który nie został zaliczony do środków trwałych i w ślad za tym nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne.
Niestety 9 marca senat odrzucił w całości nowelizację KSH, więc nadal czekamy.

01/03/2022

Urlop ojcowski
Przedsiębiorca, któremu urodzi się dziecko, ma prawo do wypłaty zasiłku i obniżenia składek ZUS
Każdy przedsiębiorca, któremu urodzi się dziecko, ma możliwość skorzystania z 14-dniowego urlopu ojcowskiego. Przysługuje on każdemu mężczyźnie, który został ojcem. Urlop ojcowski przysługuje zarówno mężczyznom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, jak i tym prowadzącym działalność gospodarczą.
Po co przedsiębiorca miałby korzystać z takiego urlopu? Za okres urlopu ojcowskiego przysługuje zasiłek wypłacany z ZUS, a przedsiębiorca ma prawo obniżyć należne składki ZUS za okres urlopu.
Kiedy można skorzystać z urlopu ojcowskiego?
Zgodnie z aktualnymi przepisami, ojciec dziecka może wykorzystać przysługujące mu uprawnienia w ciągu 24 miesięcy od dnia narodzin dziecka.
Urlop ojcowski udzielany jest na okres 14 dni, przy czym mężczyzna może sam zdecydować, czy wykorzystać urlop jednorazowo czy też w dwóch tygodniowych częściach.
Co ważne, ostatni dzień urlopu musi zawierać się w 24-miesięcznym okresie od daty narodzin dziecka.
Urlop ojcowski jest niezależny od urlopu macierzyńskiego oraz tzw. urlopu "tacierzyńskiego". Oznacza to, że ojciec dziecka może skorzystać z 2-tygodniowego urlopu ojcowskiego zarówno w sytuacji gdy matka dziecka korzysta jednocześnie z urlopu macierzyńskiego, jak i w sytuacji gdy sam ojciec wykorzystuje część urlopu macierzyńskiego żony w formie tzw. "urlopu tacierzyńskiego". W praktyce więc możliwe jest skorzystanie zarówno z możliwości urlopu "tacierzyńskiego", jak i dodatkowego 14-dniowego urlopu ojcowskiego.
Co do zasady, urlop ojcowski przysługuje każdemu mężczyźnie prowadzącemu działalność gospodarczą. Jedynym warunkiem jest podleganie ubezpieczeniu chorobowemu. Przedsiębiorca musi więc opłacać dobrowolną składkę na ubezpieczenie chorobowe.
Za okres urlopu ojcowskiego, przedsiębiorcy przysługuje zasiłek wypłacany z ZUS na zasadach podobnych do pracowników etatowych. Zasiłek za okres urlopu ojcowskiego wypłacany jest w kwocie 100% podstawy wymiaru. W związku z urlopem ojcowskim, przedsiębiorca nie tylko otrzyma zasiłek z ZUS, ale również obniży należne składki ZUS za cały 14-dniowy okres przebywania na urlopie. Składki ZUS opłaci więc nie za cały miesiąc, a tylko za pozostałe 16 dni miesiąca.

01/03/2022

Konsekwencje nielegalnego zatrudniania w świetle Polskiego Ładu
Od 1 stycznia 2022 r. Polski Ład wprowadził nowe rozwiązania podatkowe i składkowe, które jednoznacznie przenoszą konsekwencje nielegalnego zatrudniania na pracodawców. Nowe przepisy przewidują również korzystne warunki legalizacji zatrudnienia.
Polski Ład zapewnia pracownikowi, jako słabszej stronie stosunku pracy, całkowite bezpieczeństwo przed podatkowymi konsekwencjami nielegalnego zatrudnienia.
To nie pracownik ponosić będzie podatkowe konsekwencje zatrudnienia „na czarno” albo płacenia części wynagrodzenia „pod stołem”. Odpowiedzialność została przeniesiona na pracodawcę.
Konsekwencje nielegalnego zatrudniania, które obciążają wyłącznie pracodawcę:
pracodawca będzie płacił podatek od wynagrodzenia za pracę na czarno lub części wynagrodzenia wypłacanego pod stołem,
pracodawcy zostanie przypisany dodatkowy przychód w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę za każdy miesiąc nielegalnego zatrudnienia niezależnie od tego czy faktycznie i w jakiej wysokości wypłacał wynagrodzenie,
nieuczciwy pracodawca będzie również zobowiązany do zapłaty w całości składek na ubezpieczenia społeczne i składki zdrowotnej od wynagrodzeń osób pracujących na czarno i tych wypłacanych pod stołem.
Dodatkowo, zarówno wypłacone wynagrodzenia, jak i składki nie będą mogły zostać zaliczone przez pracodawców do kosztów uzyskania przychodu. Co zyskuje Pracownik?
nie będzie płacił podatku od dochodów z tytułu nielegalnego zatrudnienia ani od zaniżonych zarobków,
uzyska dostęp do opieki zdrowotnej i świadczeń z ubezpieczeń społecznych (emerytur, rent i zasiłków),
nie będzie finansował składek na ubezpieczenie społeczne od ujawnionego wynagrodzenia, ponieważ składki te będą w całości pokrywane przez pracodawcę, również w tej części, która na zasadach ogólnych jest finansowana przez pracownika.
Resort finansów przypomniał, że dzięki Polskiemu Ładowi przedsiębiorcy zyskują możliwość powrotu do rozliczania się zgodnie z prawem i na korzystnych warunkach.

21/02/2022

9 lutego br. Sejm przyjął zmiany do Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, które dotyczą dochodu przedsiębiorców ustalanego dla celów składki zdrowotnej. Dochód będzie zbieżny z dochodem opodatkowanym PIT, czyli będzie obliczony z uwzględnieniem różnic remanentowych i nie obejmie większości przychodów zwolnionych z PIT. Korzystne zmiany polegają na wyłączeniu z przychodów uwzględnianych przy obliczaniu składki zdrowotnej większości przychodów wolnych od podatku dochodowego w szerokim rozumieniu, czyli niepodlegających opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy PIT, jak i odrębnych przepisów, np. rozporządzeń o zaniechaniu poboru podatku. Zmiana pozwala na obliczenie dochodu na potrzeby składki zdrowotnej w sposób zbliżony do dochodu obliczanego dla celów podatku PIT, w tym z uwzględnieniem tzw. różnic remanentowych.
Różnice remanentowe będą również uwzględniane przy obliczaniu miesięcznej składki zdrowotnej przez osoby sporządzające remanent w trakcie roku. To pozwoli na uwzględnienie stanu remanentu sporządzonego na 1 stycznia 2022 r., czyli takiego, w którym uwzględniono między innymi towary zakupione w 2021 r. Co istotne, w odniesieniu do roku 2022 przedsiębiorca nie będzie musiał zwiększać dochodu dla celów składki zdrowotnej, jeżeli remanent końcowy będzie wyższy od remanentu początkowego. Zmiany dotyczą też sprzedaży środków trwałych, które dla potrzeb PIT były amortyzowane przed 2022 r.

10/02/2022

Przypominamy, że 20 lutego 2022 r. upływa termin do kiedy podatnicy PIT, którzy w styczniu osiągnęli pierwsze przychody, mogą jeszcze pomyśleć nad zmianą formy opodatkowania. Czasu zostało już niewiele. Przy zmianie formy opodatkowania należy zwrócić uwagę, jaka forma opodatkowania PIT pozwoli zaoszczędzić na zmianach w Polskim Ładzie.
Wybór formy opodatkowania podatkiem PIT w 2022 roku w przypadku osób fizycznych osiągających przychody z działalności gospodarczej dla roku 2022 roku nie jest łatwym zadaniem.
Podatnik musi bowiem wziąć pod uwagę wiele różnych okoliczności, a w szczególności:
wielkość przychodów, które mogą zostać osiągnięte z prowadzonej działalności gospodarczej,
możliwość uzyskania przychodów z innych źródeł przychodów opodatkowanych na zasadach ogólnych (np. z najmu prywatnego, który w 2022 roku może przejściowo zostać opodatkowany według reguł ogólnych z zastosowaniem skali podatkowej),
wartość szacowanych wydatków, uznawanych za koszty uzyskania przychodów,
stopień skomplikowania rozliczeń księgowo-podatkowych,
wielkość oskładkowania przychodów/dochodów składką zdrowotna, nieodliczaną od podatku,
możliwość rozliczenia dochodów wypracowanych w roku podatkowym wspólnie z małżonkiem,
korzystanie z ulg i odliczeń.
Podatnicy PIT mogą wybrać jedną z trzech form opodatkowania działalności gospodarczej
Są to:
zasady ogólne według skali podatkowej z zastosowaniem 17% i 32% stawki podatku,
podatek liniowy w stawce 19%,
ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

03/02/2022

GUS podał dane, które są niezbędne są do wyliczenia składki zdrowotnej osób prowadzących działalność podatkową w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
21 stycznia br. opublikowano obwieszczenie w sprawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku w czwartym kwartale 2021 roku. Wynika z niego, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w czwartym kwartale w 2021 r. wyniosło 6.221,04 zł.
Na tej podstawie wyliczamy wysokość składki zdrowotnej dla osób prowadzących działalność gospodarczą na ryczałcie. Przypominamy, że po zmianach w Polskim Ładzie składka na ubezpieczenie zdrowotne dla ryczałtowców wynosi 9% podstawy jej wymiaru. Ważne są też przychody przedsiębiorcy. Mamy w efekcie trzy stawki zależne od przychodów przedsiębiorcy. Wyliczymy je w poniższy sposób.
Składka zdrowotna ryczałtowców:
60% przeciętnego wynagrodzenia według GUS przy rocznych przychodach nieprzekraczających 60.000 zł - 335,94 zł (9% x 60% x 6.221,04);
100% przeciętnego wynagrodzenia według GUS przy rocznych przychodach w przedziale w przedziale od 60.000 zł do 300.000 zł - 559,89 zł (9% x 100% x 6.221,04);
180% przeciętnego wynagrodzenia według GUS przy rocznych przychodach przekraczających 300.000 zł – 1.007,81 zł (9% x 180% x 6.221,04).

31/01/2022

Wniosek o nie stosowanie miesięcznych kosztów uzyskania przychodów
Nowością, które pojawiło się w Polskim Ładzie, jest wniosek o niestosowanie kosztów uzyskania przychodów. Do tej pory, jeśli pracownik był zatrudniony w więcej niż jednym zakładzie pracy, każdy pracodawca stosował koszty uzyskania przychodów. W konsekwencji okazywało się, że pracownik przekraczał roczne limity kosztów uzyskania przychodów.
Jeśli pozostawał w dwóch stosunkach pracy mogło to nie mieć aż tak negatywnych konsekwencji finansowych. Natomiast jeśli pracownik był zatrudniony np. u trzech lub czterech pracodawców i każdy z nich musiał zastosować koszty uzyskania przychodów, to na koniec roku pracownik musiał obniżyć koszty uzyskania przychodów do minimalnego poziomu i zapłacić należny podatek.
Przykładowo: z jednego stosunku pracy pracownikowi rocznie przysługują koszty uzyskania przychodu w kwocie 3000 zł. Z dwóch i więcej stosunków pracy – 4500 zł. Jednak każdy z pracodawców zastosuje 3000 zł, a więc łączna kwota przekroczy maksymalny próg wynoszący wspomniane 4500 zł.
Wniosek dotyczy pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, którzy uzyskują dochód od więcej niż jednego pracodawcy.
Wniosek składamy do pracodawcy, u którego jesteśmy zatrudnieni. To on w imieniu pracownika odprowadza zaliczki na podatek dochodowy i ma prawo nam zaliczyć koszty lub nie.
Aby był on skuteczny, należy to zrobić przed otrzymaniem pierwszego wynagrodzenia, aby pracodawca mógł nie brać pod uwagę kosztów uzyskania przychodu.

24/01/2022

W związku z narastającymi wątpliwościami postaram się przybliżyć informację o oświadczeniach które w związku ze zmianami podatkowymi wynikającymi z Polskiego Ładu możemy składać płatnikom podatku.
Polski Ład to podwyżka kwoty wolnej do 30 tys. zł (jej odpowiednik to 5.100 zł rocznej kwoty zmniejszającej podatek). Wraz z podwyższeniem kwoty wolnej wzrosła też kwota zmniejszająca zaliczki na podatek. Jeszcze w zeszłym roku wynosiła ona 43,76 zł miesięcznie. Od 1 stycznia 2022 r. wynosi niemal 10 razy więcej – czyli 425 zł (1/12 z 5.100 zł). Od 1 stycznia 2022 r. wyższa kwota wolna i wyższa kwota zmniejszająca podatek dotyczą wszystkich pracowników. Niezależnie od wysokości pensji „na rękę”. Przysługują również tym pracownikom, którzy przekroczą próg podatkowy, a więc tym, których dochód roczny do opodatkowania jest wyższy niż 120 tys. zł.
Co to jest PIT-2?
PIT-2 jest oświadczeniem pracownika dla celów obliczania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zasadniczo PIT-2 składa się raz, zaraz po podjęciu pracy u danego pracodawcy, tj. przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia. Nie ma jednak przeszkód (przepisy tego nie wykluczają), aby pracodawca przyjął i stosował to oświadczenie w dowolnym momencie roku (nie będzie to skutkowało negatywnymi konsekwencjami ani dla pracodawcy, ani dla pracownika).
Oświadczenie to jest zatem podstawą dla zakładu pracy do stosowania kwoty wolnej w zaliczkach. Raz złożony PIT-2 zachowuje ważność w kolejnych latach podatkowych (aż do jego odwołania/wycofania przez pracownika).
Każdy pracodawca ma obowiązek pobierania z wynagrodzenia pracownika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Kiedy nie składa się PIT-2
W niektórych przypadkach pracownik nie może złożyć PIT-2. Tak jest w przypadku np. pracownika, który jest emerytem, przedsiębiorcą albo wieloetatowcem.
Podatnikowi przysługuje jedna kwota wolna, którą w przypadku emeryta uwzględnia w zaliczkach organ rentowy. W przypadku przedsiębiorcy kwota ta stosowana jest przy opłacaniu zaliczek na podatek od przychodów z działalności gospodarczej. Natomiast wieloetatowiec może upoważnić tylko jednego pracodawcę do uwzględniania kwoty wolnej. W przeciwnym wypadku (kilkukrotnego stosowania kwoty wolnej w trakcie roku), podatnik musiałby dopłacać do podatku w rocznym rozliczeniu.
Dlatego pracownik ma możliwość niezłożenia PIT-2 i w każdym czasie złożone oświadczenie może wycofać.

01/01/2022

Kto powinien posiadać terminal płatniczy w 2022 roku
Od 1 stycznia 2022 r. konieczne jest posiadania instrumentu płatniczego zapewniającego płatności bezgotówkowe. Zgodnie bowiem z tym przepisem przedsiębiorca zapewnia możliwość dokonywania zapłaty w każdym miejscu, w którym działalność gospodarcza jest faktycznie wykonywana, w szczególności w lokalu, poza lokalem przedsiębiorstwa lub w pojeździe wykorzystywanym do świadczenia usług transportu pasażerskiego, przy użyciu instrumentu płatniczego w rozumieniu ustawy o usługach płatniczych.
Jedyne wyłączenie, kiedy można nie zapewniać płatności bezgotówkowych, dotyczy podatnika, który nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jeśli mają zatem Państwo kasę fiskalna, ponieważ jej posiadania wynika z nałożonego na Was obowiązku i dokonywania transakcji w relacji B2C, to macie obowiązek posiadania instrumentu płatniczego.
Proszę także pamiętać, że jeśli macie Państwo kasę online, a wybierzecie jako instrument płatniczy terminal płatniczy, to od 1 lipca 2022 r. planowany jest obowiązek z art. 19 ust. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców. Przedsiębiorca, który zapewnia możliwość przyjmowania płatności przy użyciu terminala płatniczego i prowadzi ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, które umożliwiają połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, musi zapewnić współpracę kasy rejestrującej z terminalem płatniczym zgodnie z wymaganiami technicznymi dla kas rejestrujących, określonymi w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie tej ustawy.

20/12/2021

Kasy fiskalne 2022
Jest już projekt nowego rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Nowe rozporządzenie ma uregulować kwestię zwolnień z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących przez okres 2 lat, tj. w latach 2022-2023.
Projekt nowego rozporządzenia przewiduje te same jak dotąd zwolnienia dla czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.
Tak jak dotąd, w § 3 nowego rozporządzenia zawarto katalog zwolnień podmiotowych i podmiotowo-przedmiotowych z obowiązku stosowania kas fiskalnych.
Utrzymany będzie na dotychczasowym poziomie limit wartości sprzedaży, tj. 20 000 zł dla podmiotów kontynuujących, jak i dla rozpoczynających działalność gospodarczą.
Pozostawiono bez zmian także zwolnienia dla podatników, u których udział wartości dostaw towarów i świadczonych usług zwolnionych (wymienionych w części I załącznika do rozporządzenia) w całkowitej wartości sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych jest większy niż 80%.
Bez zmian pozostaną też zasady zwolnienia dla jednostek samorządu terytorialnego w pewnym ograniczonym zakresie.
Sprzedaż nieruchomości, środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie jest traktowana jako sprzedaż (dla potrzeb ustalenia prawa do zwolnienia)
Należny VAT nie liczy się do wartości sprzedaży (dla potrzeb ustalenia prawa do zwolnienia)